30 Eylül 2012 Pazar

izledim

son zamanlarda dizi yerinde film izlemeyi tercih ettim nedense. belki sıkılmışımdır hali hazırda city hall bi yandan ilerliyo bi yandan da que sera sera izlemeyi düşünüyorum. tabi dizi izlemememin nedenlerinden biri de yeni sezonun başlamış olması misal behzat ç ah ah, kuzey, rastladığımda zaplayarak izlediklerim de var yani tivi dolu olduğundan gece açıyorum bilgisayarı o da bi film izliyim bari diyorum neyse ilk önce dogani den başlıyım. eğer benim gibiyseniz kesinlikle izlemeyin. film beni benden aldı mafetti beni bi de gerçek olduğunu bilmek içimi acıttı resmen ağladım içlendim ağladım. hani gerçek olmadığını bilsem aman film diycem belki ama yok gerçek bi de böyle şeylerin tek tük değil aslında çok olduğunu bilmek off insanın ne aklı ne yüreği alıyo işte, aklıma geldikçe hala kötüleşiyorum filmin senaryosunun acı yüklü olmasının yanına bi de gong yoo ve çocuk oyuncuların harika oyunculukları tuz biber oldu kısaca kalbiniz ve içiniz kaldırıyosa izleyin de görün.
 

bir diğer izleyip te hem beğendiğim hem yine dellendiğim film de ı come with the rain oldu. hangi güzele bakıcağımı şaşırıp kalmamın haricinde farklı bi filmdi başlarda polisiye olacağını sandım ama değildi öyle ortaya karışık bişiydi hem doğa üstü güç vardı adamda hem bi yandan aranıyodu işte bi de mafya vardı işin ortasında burda da adamlar harika oynadı amerikalı, koreli, japon hepsi birbirinden datlı, hepsi de güzel oynamış alsana seyirlik malzeme zaten lee byung abimizin başımızın üstünde yeri var kendilerine karşı saygımız sevgimiz sonsuzdur (: filmde en sevdiğim şeylerden biri mafya beyimizin hatuna olan tutkusuydu insanın canı çekmiyo değil (: beğendiydim bunu da.

hmm başka ablam hint filmi indirmişti, aslında ben sevmem öle filmin yarısından çoğu müzik,dans felan çok sarmaz bana bi de bu film uzunmuş neyse kırmayalım ablayı izleyelim bari dedik hele başroldeki bey adına bakıyorum aamir khanmış şimdi bakıca dikkat ettim de yöneten de yapan da oynayan da kendisiymiş ya, neyse ben kendisini pek sevmem gözleri beni çok rahatsız ediyo o rengi de pek sevmem adamın neresini bu kadar çok seviyolar gerçekten anlıyamıyorum film taare zameen par yani yerdeki yıldızlar işte aslında çok zeki olan ama işte bazı konularda geri kalan bi çocuğun ve onun idealist öğretmeninin hikayesi valla çocuk mocuk ama nası itici geldi bana sevmedim de zamanla biraz daha ısındım kendisine işte bu çocukcağızın ileştirilmesi, geliştirilmesini konu alıyo film, çok uzundu yer yer sıkıcı olmakla birlikte orta düzeyde beğendim kendilerini.





bir diğer filme gelirsem o da come rain, come shine baktım filmde hyun binciğimiz oynuyo allahım afiş te konu da gel gel diyince hemen atladım tabi ama anacım film bildiğin kült çıktı, ayrılmak üzere olan karı koca ilişkisini konu almış film ama öle bildiğimiz sanatsal filmler gibiydi misal kaynayan suyun sesi, yağmur damlaları, sessizlik böle geçti gitti film pek diycem bişi yok beğendim diyemem beğenmedim de diyemem tek şikayetim hyun binimin saçları uzundular ve hep yüzüne yüzne düştüler göremedim cancazımı (:
son film ise daha dün gece izleyip te hala gözlerimin şiş olmasının sebebi olan adından da belli olacağı üzere acı (tong-jeung). ayy aklıma geldi de yine kötü oldum, oğlumuzun da kızımızında bildiğimiz beğendiğimiz simalar olmasının yanı sıra acıklı, bol acitasyonlu senaryomuz da güzeldi, ee adamlar da güzel oynadı biri acı duymaz ondan sebep kafasını gözünü yardırır biri de hasta bi yerine bişi olsa kanı durmaz ayhh iki belalı ve şeker tip buldu birbirini off nası güzeldi ilk iletişimleri, sevişmeleri (: felan bu koreliler dizilerde pek tutucu olup filmlerde döktürüyolar ha aman döktürsünler ben bişi demiyorum işte mutlu başlayıp ta hüzünle biten bi hikaye ben de malım arkadaş filmlerin başından belli üzeceği yine de hazırlıyamıyorum kendimi bildiğin hıçkıra hıçkıra ağlıyorum pek çok sevdim ben acıyı (: afişte o biçim offff.
not: afişler sarangni'den.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder