23 Haziran 2012 Cumartesi

bugünlerde

köydeyim günlerdir, fabrikada işler bi yandan devam ediyo fakat yoğun değil,sanırım bu yüzden oldukça sıkıcı ve aynı geçiyo günler. öğleye doğru uyanıyorum, kahvaltı ve evi yerleştirme faslından sonra aşağıya iniyorum, orda burda oyalanıyorum,kitap okuyorum sonra yukarı çıkıyorum biraz kuran faslı biraz tivi sonra tekrar aşağıya iniyorum bazen muhabbet bazen dedikodu,gülemece bazen yürüyüşler yapıyorum ve akşam oluyo yemeğe bişiler hazırlıyoruz tivi karşısında yeme ve çay keyfi yapıyoruz gece olunca kardeşler sızıyo ben tek başıma devam ediyorum geceye ya nette bişiler izliyorum desperate housewivesın sezonunu bitirmeye çalışıyorum tek başıma izlediğim bi kore dizisi yok iljimae'ye başlamıştım ama ablam silmiş loptopundan ondan onu izlemek eve kaldı. diğer dizilere devam ediyoruz scandalda ilerledik epeyi şimdi arayıp bulamam adını da dizinin meraklı kişiliği beni öldürdü her gördüğümde elimde olmadan gülüyorum çok şebek çok tatlı bi filmini izlemiştik önceden cimri aşıklardı sanırım türkçesi o da güzeldi zaten neyse tam kuzu kendisi. en son bitirdiğim dizi ise cinderallas stepsister. senaryonun farklılığı ile bi tık öne geçti ama yine de iyiydi diyebildiğim bi dizi olamadı malesef. ama moon hatunun o yalnız o garip halleri beni benden aldı, içim hep bi tuhaf oldu hatta babası ile ilgili sahnelerde ağladım, bi insanı deli sevip saklamak, aslında iyi biri olduğun halde sert ve soğuğu oynamak oldukça zor olsa gerek, bu da böyle bi diziydi geçti gitti. en son keith ablow'un psikopatını okudum. aha da fotusunu bile çektim.
diğer okuduğum kitaplara da bakılınca psikolojik gerilim romanlarını epeyi sevdiğim ortada. bu kitap orta düzeyde sevdiklerimden oldu. bunda katilin kitabın başından beri bilinmesi, yapılan cinayetlerin gidişatlarının belli olması gibi nedenlerle çok da sürükleyici olmadı benim için. ama katilin ruh halini, çektiklerini, düşüncelerini felan öyle anlatmış ki katili anladığım ve ona üzüldüğüm pek çok an oldu. böyle ruhları görünce hakkaten lan ben de biz de böyle olabilirdik diyorum çünkü hiç zor değil, yaşanan sıkıntılar,zalim bi aile, kötü bi ruh hali, depresyon, şizofreni hastalığı insanı bu durumlara çok rahat bi şekilde sokabilir, neyse bizden uzak olmasını diliyorum pek tabi. azcık deli halim bana yeter (:

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder