18 Şubat 2012 Cumartesi

kendini bilmek


az önce metropol günlüğü adlı blogta bi yazı okudum,gerçekten ne kadar umutsuz ne derece karamsar bi insan olduğumu gözüme doktu resmen.buna takılmıyorum aslında ama annemin dediği gibi bi kaç sene sonra pişman olmaktan korkuyorum sadece.her şeyi bırakıp tüm istediklerimden vazgeçmek her ne kadar kolay yol görünse de uygulama kısmı biraz zorlayıcı.ben böyle iyiyim desem de sırf dış etkenler nedeniyle iyi olamıyorum.sosyal bi insan olmadığım için o boşluğu da dolduramıyorum haliyle hayat bomboş akıp gidiyo hissini bastıramıyorum.pek tabi bunun için sadece bir işe girmem gerekmez pek çok farklı yolla renk katabilirim günlerime.gel gör ki bunu yapacak bi bünyeye sahip değilim,bir ateşleme tetiğine ihtiyacım var,birisi saçımdan sürükleyerek bişiler yaptırmalı bana yoksa gerçekten de en manalı yıllar en manasız şekilde yok olcak.belki de çok basit bi işe girmeliyim ama biliyorum ki o sadece zaman doldurmama yarıycak sadece alacağım asgari ücret beni mutlu etmez ki çünkü maddi bi beklentim yok,kendime yeni bi hayat,yuva kurma niyetinde de değilim,sadece bana lazım olan bir işe yaradığımı,aklımı ve ruhumu boşa harcamadığımı bilmek.kitap okuyarak,sevdiğim şeyleri izleyerek,dinleyerek bu boşluk dolmuyo,yine depresifim yine bunalım ve yine daha ne bok yemeye okudun bakışları,lafları.tüm bu yazdıklarımın aksine sabahtan beri tekno,arembi tarzı şeyler dinliyorum,harika bi denge olayım var (: burayı iyice ağlama duvarı yaptım ama ne yapalım aynılıktan çıkan şeyler de aynı oluyo,rutinlik allah belanı versin be.en son 49 days dizisine başladık ablayla 10. bölümdeyiz ama ablam gittiği için devamı izlemiyorum her ne kadar içim içimi yese de,hepsini sevdiğim gibi bundan da hoşlandım ama her kore dizisi gibi eminim bu dizi de yarısından sonra güzelleşeceği için daha çok seveceğimdir.elimdeki kitap ise fabio volo'nun fazladan bir gün adlı eseri (ay çok edebi)pek benim tarzım olmayan bi kitap,yani bir aşk romanı gibi ama dahası kişilik analizleri gerçekten hoş olmuş,bakalım onu da bi sonlandıralım hele.şu an çok açım,genelde açlıktan ölme kıvamına gelmeden yemiyorum tabi ki sebebi tembellik (: dört balonum var perdemde asılı duran uzun zamandır canlılar,en son patlayan balonum yine bi afacan elinden olmuştu üstelik yılbaşı akşamı sahip olmuştum kendisine tam bir ay üzerine öldürüldü,neyse ki veledi sevdiğim için kendime hakim olabildim.şu anda çalan şarkı kanye west- love lockdown pek beğenirim kendisi tavsiye edilir tabi ki.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder