23 Ocak 2012 Pazartesi

01:11

en güzel şeylerden biri de gecenin sessizliğinde müzik dinlemek olsa gerek. tam anlamıyla hissedebiliyosun müziği araya bir şey karışmadan.yeni bi kulaklık buldum almak istiyorum da denemeden almak tuhaf gelmekle beraber cimrilik yapmaktayım,şu sıralar para harcayasım yok en son netten bi güneş gözlüğü aldım gayet normal boyutta gözüküyodu kocama çıktı şekli şemali tam istediğim gibi de büyük işte annem de güneş gözlüğü büyük olur amacı o felan dedi geri göndermedi eminim takamam,yani tuhaf hissediyorum kendimi gözlükle ama gel gör ki gözlerimin isyanı dinmek bilmiyo. bugün de iyi değilim bir hiçlik hali var ki sorma gitsin,tipik her şey boş her şey anlamsız ne bok yiyorum durumlarındayım.aslına bakarsan gerçekten de öle şurda yaşayıp ölcez neticede kıçı yırtamanın manasını bulamıyorum fakat insanların bu durum umrunda değil.önceden de dediğim gibi deli gibi kore dizisi izliyorum 2,3 günde bitiriyorum hemen yeni bi taneye başlıyorum tıpkı bu gece olduğu gibi başlamamak için kendime baskı kuruyorum arada bi iki gün atlamak istiyorum biterler sonra diye nası bi kafaysa benimki,bu diziler tabi basit,aşk temalı şeyler ama öyle güzelki insanlar o çocukluk o bebeksi yüzler sevmemek mümkün değil,ablama hep diyorum çok geç keşfettik ergenlik çağında izleyip iyice damara bağlamalıydık hem o zaman karakterlere aşık ta olabilirdik iç geçirdiğim delikanlılar kardeşimden küçük ben ağlamıyım da kim ağlasın.en yakın arkadaşım doğum eşiğinde sebisi çok tembel olduğu için bi türlü gelmiyo ve günü geçti bile haliyle yarın geldi geldi yoksa sezeryan.dilerim her şey yolunda gider ben hala bu ergen kafasındayken esram anne olcak çok tuhaf hala kabullenemiyorum bebeğe hediye felan alırken sanki ona değil de başkasına alıyomuş gibi hissettim kendimi, onu yarım dünya şeklinde görmüş olmam bile bişi ifade etmiyo ancak kokusunu içime çekip bağrıma bastırdığımda inanıcam gibi.işte onda da büyük sorun uzaklık yani insanın tek arkadaşının istanbulda yaşaması çok ezik bi durum ha insanın tek arkadaşının olması daha da ezik bi durum tabi ki,neyse yalnızlığımdan dem vurmıycam,evde kokarsan pek tabi yalnız kalırsın millet kapımda yatmıycak heralde.gün geçtikçe iş umutlarımı kaybettiğim gibi daha da önemlisi aşk ihtimalim kalmıyo bile.30 olmama ramak kalmışken hala aşk beklentimin olması esasında ne kadar komik bi insan olduğumun kanıtı olsa gerek. bi süre köydeydim eve döndüğümde yatağımın üstü balon doluydu çok heycanlandım tabi ki pek sevgili babacık bi yerin açılışından yürütmüş kırmızı beyaz balonlar ama neticede ellerinde onlarla eve kadar gelmiş ve gelip te onları öyle görmemi istemiş,bu kadar özel insanlara sahip olmama rağmen mutluluk hala çok zor,işte ben böyle şükürsüz bi yaratığım,kendime bu kadar acıdığım yeter şu adelenin sesi nası güzel di mi?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder