14 Ekim 2011 Cuma

hayal alemi

yahu eskiden ne kolaydı hayal kurmak,başımı yastığa koyardım önce hayali belirlerdim sonra en ince ayrıntısına ta ki giydiğim kıyafetten çevremdekilerin diyaloglarına kadar kurgulardım,hiç sıkılmazdım yalnız büyüdüm ben çünkü, yani kendisiyle oyuncaklarıyla konuşabilen bi çocuktum,şimdi ise çok zorlaştı iki hayal kuramıyorum arkadaş,olmaz ki böyle tam başlıyorum ikinci saniyesinde doluşuyo bi ton saçma sapan sorunlar,sıkıntılar,meraklar falan bi türlü başaramıyorum bi adım ileriye geçmeyi,gerçekten de yaş aldıkça hayat da çekilmez oluyo,en basit hayal bile çok geliyo baksana,lan zati bok gibi yaşıyoruz bari düş kuralım o da yok,çocukken her şey daha kolay daha güzel,bi de büyümek isterler bok var büyüyün de görün gününüzü bu arada ben hiç büyümek istemezdim annemin kucağına sığamıycam diye korkardım ki aynen de öyle oldu annem yarıma geliyo değil kucağına oturmak.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder