4 Temmuz 2011 Pazartesi

sıcak bir yaz günüydü


bugün, en sevgili arkadaşım ve eşi geldi istanbuldan kardeşi de burdan eklendi ben ve ablam güzel bi beşli oluşturduk.görüşmeyeli aylar olsa bile bıraktığın yerden devam etmek pek hoş oluyo,keyifli muhabbet,dedikodu,takılamaca halinde geçiyo saatler,arkadaşımdan daha sevecen daha rahat bi eşi var,arada bi ton eğitim,kültür,yaş farkı olsa bile samimiyetiyle hepsinin üstesinden geliyo. oysa başta hepimiz karşı çıktık,imkansız olamaz dedik ama şimdi çok seviyorum,yani insanın okulunun,işi,gücünün onu değerlendirmek için çok manasız kaldığını gördük. insanı insan yapan başka faktörler eğitim alıp iyi bi işi olması onun daha egolu olmasını sağlıyo,halbuki kasıntı olmayıp rahat oldun mu en güzeli. arka masada geçen bi lahmacun kelimesi bi anda aşermeme neden oldu,onlar da benden beter açlıktan ölüyolarmış atladılar,telefonla sipariş verdik sahilde tipik kırolar gibi hüplettik lahmacunları,her seferinde iki tane alıyorum ama hep üç yemek istiyorum,utanıyorum (: yürüyüşten sonra eve geldim,direk duş tabi vallahi şanslı insanlarız ya eski zaman da yaşasaydık nah zırt pırt duş alırdık,annemler anlatır da su ısıtma maceralarını (:
arkadaşa yaptığım kısa kaprisler,yenilen lahmacun ve yapılan muhabbetle fena bi gün değildi.gecenin balonunu da unutmadım pek tabi.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder