16 Aralık 2009 Çarşamba

sevinmece

evet,sonunda annemle konuşmak için bissürü geçerli sebebim oldu.Zaten bi iki konuştukmu gerisi geliyo hemencecik,çok iyi oldu bu,sıkılmıştım koca üç gün olmuştu (: Hiç çekilmiyo bi ev içinde küslük,düşündüm de kocayla küsmek te çok boktan bişi olsa gerek,dikkat etmek lazım.

Halbuki ben de kapris yaparım yani yeri ve zamanı geldimi,inşallah küsen bi adam bulmayız.Bi de adam kaprisiylen nazıylan uğraşamam valla.En azından bu gece bi kaç güzel bişi duyduk.Yarın okula uğrıycam,ha hocadan bi beklentim yok,işte maksat yüzümüzü görsün de unutmasın,zaman geçip gidiyo ben de hiç bir ilerleme yok,kesinlikle bunun sebebi sevgili hocam.Kimse kusura bakmasın,evet ben tembelim ben illa iteklenmek beklerim,yani beni kendi haline bırakırsan yandık,bana şunu yap bunu yap diycen,ne edem okul işlerinde böyleyim,ama ben bunu sana anlattım di mi,peki sen ne yaptın hiç,ruhun bile duymadı.Neden?Çünkü sen benden daha tembel,daha vurdum duymaz bi insansın da ondan.O mübarek yüzünü yarın görücem için o kadar heycanlıyım ki anlatamam,hiç bişi yapmadım ve sen de hiç bişi demiyceksin,ve aralık ayı da bişi elde edemeden biticek.

Ne olcak peki,yapamıycak mıyım bu işi,ee bu kadar yol almışken bırakmak geri dönmek te olmaz,olamıyo yani,bi işim olsaydı bi başıma olsaydım çoktan bitirmiştim bu olayı da işte sorumluluklar izin vermiyo.

Bissürü darlığım var evet,ama bu tez işinin baskısı çok bunaltıyo benim,yani bi yola girebilsem,eşşek gibi çalışsam gıkım çıkmıycak,umutla bekliyoruz bakalım.

Demincek annem gelip,konuştu bile ohhh (:

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder